Bunyān-i hunar; justārhā-yi mūzah/dārī, marimmat, bāstānshināsī va tārīkh-i hunar (Foundation of Art; Studies of Museums, Conservation, Archeology and Art History)

شیوه‌نامه تهیه و تنظیم مقالات نشریه بنیان هنر

-مقالات صرفاً از طریق سامانه نشریه ارسال و دریافت می‌شوند.

-متن مقاله (بدون احتساب کلمات داخل جداول) در حدود 10.000 واژه باشد. چکیده مبسوط انگلیسی هر مقاله (شامل مقدمه، بیان مسأله، ضرورت انجام تحقیق، مبانی نظری، روش تحقیق و مهمترین نتایج به‌تفکیک) در حدود 1100 تا 1200 واژه باشد.

-چکیده فارسی 400 تا 500 واژه باشد.

-همراه مقاله یک فایل جداگانه نیز ارسال شود که موارد زیر در آن درج شده باشد (به‌جز عنوان مقاله، سایر موارد زیر در فایل اصلی مقاله درج نشود):

• عنوان مقاله
• نام نویسندگان
• اطلاعات مربوط به سمت، وابستگی سازمانی، رتبه علمی و اطلاعات تماس نویسندگان
• نشانی پستی، ایمیل و اطلاعات تماس نویسنده مسئول مقاله

-متن مقالات با برنامه رایانه‌ای (Word) برای نسخه فارسی با اندازه 11 و قلم B Lotus و فاصله خطوط Single؛ برای چکیده مبسوط، زیرنویس توأمان و واژگان انگلیسی با اندازه 10 و قلم Times New Roman و فاصله خطوط Single حروف‌چینی شده و فاقد اشتباهات تایپی باشد.

-متن مقالات شامل عنوان، چکیده، واژگان کلیدی، مقدمه (شامل مدخل کلام نویسنده، بیان مسأله، ضرورت انجام، اهداف تحقیق، و پرسش‌ها و فرضیات تحقیق)، پیشینه تحقیق (شامل معرفی و نقد تمامی تحقیقات پیشین در ارتباط با موضوع؛ به‌‌گونه‌ای که ضرورت انجام تحقیق جدید نیز در آن مستتر باشد)، مبانی نظری (شامل تعاریف، مفاهیم و مباحث نظری با رهیافت پژوهش)، روش تحقیق (مراحل و شیوه انجام پژوهش)، بحث (توصیف و تحلیل یافته‌ها، سنجش فرضیات و استدلال در اثبات یا رد آنها، مقایسه جامع نتایج تحقیق با پژوهش‌های پیشین و بیان روشن هم‌راستایی و تفاوت آنها)، نتیجه‌گیری (بررسی یافته‌های مقاله، شرح اندازه توفیق در دستیابی به اهداف و بیان روشن نتایج در جملات خبری)، پی‌نوشت‌ها (معرفی حامی یا حامیان مالی، معرفی منبع استخراج مقاله: طرح پژوهشی، رساله یا پایان‌نامه، تقدیر و تشکر، اعلام، اختصارات، معادل لاتین واژگان و هرگونه توضیحات اضافه بر متن) و فهرست منابع (کتاب‌شناسی تمامی منابعی که در متن مقاله، تهیه اشکال، نمودارها، جداول و پی‌نوشت‌ها به آنها ارجاع داده شده است).

-اشکال و نمودارهای مقاله با شماره مربوط نام‌گذاری و با فرمت JPEG  و حداقل رزولوشن dpi300 به‌صورت فایل‌های مجزا بارگذاری شوند.

-تصاویر، نمودارها و نقشه‌ها همگی با عنوان «شکل/اشکال» و پس از ارجاع در متن در محل مناسب قرار بگیرند.

تصاویر مربوط به مقاله باید مستند (همراه با ذکر کامل مأخذ)، غیر تزئینی و از ارکان مقاله باشد.

-در متن با ذکر شماره به همه تصاویر ارجاع داده شود.

-در کنار محورهای نمودارها حتماً واحد یا توضیح مربوط مشخص شود.  

-کنار نقشه‌ها حتماً مقیاس (Scale) آن‌ها درج شود.

-مجموع تعداد تصاویر و جداول حداکثر 10 عدد پیشبینی شود.

-تصاویر نباید از منابع غیر معتبر مانند وبلاگ یا سایت‌های غیر علمی گرفته شده باشند.

-در استفاده از منابع اینترنتی، از راجاع به وب‌سایت‌های نامعتبر پرهیز شود.

-در بهره‌گیری از منابع شفاهی توجه به‌تخصص، توانایی علمی و تجربی مرجع مورد تأکید است؛ با قید شماره، در پی‌نوشت، علت رجوع، تخصص مرجع، سال، ماه و روز مراجعه (گفتگو/ مصاحبه) می‌آید.

-روش ارجاع‌دهی، درون متنی داخل پرانتز است؛ نام خانوادگی، سال چاپ و نشر اثر و شماره صفحه/ صفحات، شکل، نمودار و جدول است: (نام خانوادگی، سال چاپ و نشر: شماره صفحه و...)

• منبع با یک نویسنده: (نام خانوادگی، سال چاپ و نشر: شماره صفحه و...). مثال: (افشار، 1374: 70)/ (Pope,1958: 220).
• منبع با دو نویسنده: (نام خانوادگی نویسندگان، سال چاپ و نشر: شماره صفحه و...). مثال: (افشار و ستوده، 1375: 70)/ (Pope and Ackerman ,1958: 220).
• منبع با بیش از دو نویسنده: (نام خانوادگی نویسنده اول و عبارت همکاران، سال چاپ و نشر: شماره صفحه و...). مثال: (احمدی و همکاران، 1397: 40)/ (Azizi et al., 2017:150).
• در مواردی که یک اثر نویسنده ناشناخته دارد، نام کتاب به‌جای نام نویسنده قید می‌گردد. مثال: برای نویسنده ناشناخته کتاب «تاریخ سیستان»، (تاریخ سیستان، 1381: شماره صفحه).
• در مواردی که از دو یا چند اثر یک نویسنده با سال نشر برابر استفاده می‌شود، بر اساس قرارگیری در کتاب‌شناسی پایان مقاله، برای منابع فارسی و عربی بعد از سال نشر «الف»، «ب»، «ج» و الخ و برای منابع غیر فارسی «a»، «b»، «c» و الخ می‌آید. مثال: (پوپ، 1387الف: 200).
• چنانچه اثری نویسنده مشخص ندارد، به‌جای نام نویسنده (نام سر ویراستار، گردآورنده یا کسی که زیر نظر یا به‌کوشش وی اثر تهیه شده) می‌آید. مثال: برای مجموعه «گنجنامه، فرهنگ آثار معماری اسلامی ایران، مساجد اصفهان» که نویسنده مشخصی ندارد و به‌کوشش کامبیز حاج‌قاسمی تهیه شده، به‌این صورت عمل می‌شود: (حاج‌قاسمی، 1390: 135).
• در ارجاعات درون متنی، ارجاعات تکراری مانند بار قبل نمی‌آید و به‌جای آن؛ چنانچه همان منبع و سال نشر باشد (همان: شماره صفحه) و اگر همان منبع، همان سال نشر و همان شماره صفحه باشد (همانجا) نوشته می‌شود. در منابع غیر فارسی به‌جای تکرار ارجاع با صفحه مشترک (Ibid) و صفحات غیر (Ibid: page number) نوشته می‌شود.
• چنانچه نقل قول مستقیم از 20 واژه تجاوز می‌کند، در بند/ پاراگراف مستقل با ایجاد چند فاصله (Space) از آغاز و پایان متن اصلی، قرار می‌گیرد.
• در مواقعی که ارجاع به نویسنده(گان) با قید نام در درون متن آغاز یا همراه می‌شود، بلافاصله در داخل پرانتز تنها سال و شماره صفحه می‌آید. مثال: در پژوهش احمدی/ احمدی و همکاران (1397: 90) در ارتباط با.....
• در ارجاع به‌کتاب‌های مقدس و خاص به‌صورتی که در ادامه می‌آید، عمل می‌شود؛ (قرآن مجید، سوره: آیه) و در کتب دیگر «نام کتاب، باب/ بخش: آیه). چنانچه در ترجمه آیات، از ترجمه خاصی استفاده شده باشد، مشخصات کتاب‌شناسی آن ترجمه در فهرست منابع پایان مقاله می‌آید.
• در ارجاع به منابع اینترنتی، در درون متن عبارت (وب‌سایت شماره) با توجه به‌ترتیبی که استفاده شده، شماره دریافت می‌کند.
• در کتاب‌شناسی پایان مقاله، ذیل عنوان منابع اینترنتی، نشانی اینترنتی، به‌صورت کامل بر اساس شماره درون متن درج می‌شود.
• روش تنظیم کتاب‌شناسی پایان‌ مقاله و ترکیب قرارگیری، بر اساس حروف الفبا و در مواردی که از یک نویسنده دو مأخذ استفاده شده باشد، تقدم تاریخی سال نشر اثر مورد نظر است.
• در کتابشناسی پایان مقاله نام تمامی نویسندگان همکار، به‌ترتیبی که در مأخذ آمده است، می‌آید.
• عنوان کتاب، نام مجله و عنوان کنفرانس به‌صورت ایتالیک/ ایرانیک نوشته می‌شوند.
• چنانچه اثر محل نشر، ناشر یا سال نشر ندارد، به‌ترتیب از عبارات «بی‌جا»، «بی‌نا» و «بی‌تا» استفاده می‌شود.
• ارجاعات تکراری کامل آورده می‌شود و از ترسیم خط به‌جای نام نویسنده(گان) خودداری می‌گردد.
• تمامی منابع فارسی نیز به‌صورت فینگلیش در کنار منابع غیر فارسی خواهند آمد.

-ابن بلخی (1385). فارسنامه. تصحیح و تحشیح: گای لسترنج و رینولد نیکلسون. تهران: اساطیر

-سلطانزاده، حسین (1390). نمادگرایی در تاج‌محل، مجله هویت شهر. سال پنجم. شماره9. 48-37.

-Melikian Chirvani, A. S. (1986). State Inkwells in Islamic Iran. The Journal of the Walters Art

Gallery. Vol. 44, 70-94.

-Ó Kane, B. (2005). The origin, development and meaning of the Nine-bay plan in Islamic

Architecture. A Survey of Persian Art from the prehistoric times to the present. Vol. XVIII, Islamic

Period. ed: Abbas Daneshvari. Costa Mesa (California), 189-244